تبليغاتX
من و تو - من و تنهایی
 
من و تو
 
 
شعر
 
انقدر تنهام ٬ که دیگر  حضور خورشید گونه ات را حس نمی کنم!

تنهایی ترسناکیست٬ شبیه مرگ٬ و من مرگ را برای تو نمی خواهم!

می سوزم!

عجیب می سوزم! و من این جهنمم را برای تو نمی خواهم!

همه ی بهشت های زمینی برای تو!

محبوبم٬ این روز ها کار من  شده چرخیدن و چرخیدن

      و چه محیط کوچکی دارد این زمین!

    تا قدم هایم را سفت می کنم ٬ نقطه ی اغاز هزار باره ام ا می بینم!

                       خدا که نیست

                     تو درهای بهشتت را باز کن

                   تا جهنمم را فراموش کنم

می دانم:

     همیشه جایی هست برای ارمیدن

                               مآمنی برای اسودن

                          و شانه ای برای گریستن!

و خوبتر میدانم :

                     وقتی مقصد تویی ٬ مسیر هیچ است.......

 |+| نوشته شده در  سه شنبه سی ام بهمن 1386ساعت 17:35  توسط معصومه حبیبی  | 
 
  بالا