وای خدای من !!!

پشت این همه بی قانونی و بی نظمی٬ چه تدبیری پنهان شده ؟

پشت این همه خواستن و نداشتن!؟

         این همه داشتن و ندیدن!؟

وقتی همه ی داده ها و اطلاعات ناقص و پراکندست

وقتی که گیج و ناراحتی

توی اون لحظه ایی که جای خالی چیزی که باید باشه ونیست رو میبینی و معترضانه گله

می کنی از زمین و زمان!..... هیچ قانونی منطقی به نظر نمی رسه!

اما

وقتی شعله ی خشمت خاموش شد ٬ وقتی دوباره برگشتی به همون کالبد زمینی ات تازه می فهمی که:

" همه ی انچه که هست ٬ همه ی انچه که نیست٬ همه انگار به جاست. همه انگار به جاست"

حالا منم و روح خسته ام

                                    و همه ی داشته هام که" تویی"

                                   و همه ی نداشته هام که دنیاست

و با خودم تکرار می کنم : مرا تو بی سببی نیستی...........!