| تبليغات | X |
|
من و تو
|
||
|
شعر |
و فقط طناب پوسیده ایی ناله می کند
شبیه مریضی که دندان می ساید از درد
به انتظار طلوعم
که پنجره ها پلک باز کنند
ولی مدت هاست که پرده های این اتاق خواب پنجره را به مرگ کشانده است
ولی هنوز منتظرم
و امید وار
تا دست های تو غبار سال های انتظار را از صورتم بردارد
: رفیق نیمه راه من
گوش کن : این صدای من است
صدای دختری درون قاب
: مرا به دیوار تبعید نکن!!!!
|