حباب

صدایم را فقط خودم می شنوم

درست مثل کابوس هایم که فریادم از ترس را تویی که کنارم هستی نمی شنوی

مثل یونس ٬که نهنگ بی خیال صدایش را نمی شنید

مثل مثل وقتی که در اتاقم تنهام و با خدا درد دل می کنم

مثل یک بادبادک در دست بچگیهایم و زوزه ی باد

و احساس می کنم درون یک حباب شیشه ایی زندانی ام

و صدایم را فقط خودم می شنوم

و روزی حباب من از اشک هایم پر می شود

.... و من غرق خواهم شد