| تبليغات | X |
|
من و تو
|
||
|
شعر |
و رفتم تا بلندای حضورت
تا که از چشمان تو بینم قشنگی های دنیا را
شدی مونس شدی همراه و هم صحبت
و پیچیدم به دورت من تن تنها و سردم را
ولی ناگه زمین لرزید
و دیواری که روزی تکیه گاهم بود ریزش کرد
.
.
خدای من !!!!
چه اواری به جا مانده از ان سنگ صبور من
چه اواری
چه اواری
تنم سرد است بی تو یار من دیوار من
بی تو دنیا دیدنم معنا ندارد ناز من
.
.
.
شدی ویران و من بیمار
وکم کم خشک خواهم شد
و در اغوش مخروبه ات شبی ارام خواهم خفت
گاهی برای فرشته ی شانه ی چپم لالایی می خوانم
و
گاهی با صدای بلند از خواب بیدارش می کنم
چه کیفی دارد شوخی با فرشته های خدا!!!!!!!!
کوچهای فصلی تو هراس هر شب من بود و تنها طلسمی که ماندنت را تضمین می
کرد در دستهای من بودکه اگر پر می کشیدی سقوط من حتمی بود
باید کاری می کردم ... تلاشی ........
پرت را چیدم و لبانم را دوختم به لبهایت و شدم جرقه ای که بال و پرت را بسوزانم
شدم فتانه ای که الوده ات کنم که پرنده با بالهای قیر الود نای پرواز ندارد
و ...... من از غرق شدنت لذت می بردم .............
تو دوباره تلاش می کنی برای پرواز برای عروج و من دوباره تو را با خود به قعر زمین
می کشم و تو دردل لعنتم می فرستی و من هرگز شهامت پیدا نخواهم که سرت
داد بکشم و تفهیمت کنم که اگر فتانه ام و اگر شعله تو روشنم کردی و اگر طلسمت
کردم تو جادوگرم کردی ..... وگر نه من هم بالقوه پرنده بودم .....
پرم به پرت گیر کرد و شدم مفتون تو!
تو حرف قلب من را خوب می دانی
تو از راز سکوتم هم خبر داری
ولی جانا عزیزم عشق جاویدم :
تو از احوال چشمانت خبر داری؟؟
تو می دانی که سرما لانه کرده روی لبهایت؟؟
تو از دستان بی روحت که گرمای تنم را ناگهان دزدید اگاهی؟؟
من از پاییز بیزارم
تو این را خوب می دانی
نمی خواهم که تو پاییز من باشی
من از عشقم سلاحی گرم می سازم
و با سرمای پاییزیت می جنگم
در این جا عشق کمیاب است و
من تنها تو را دارم
نمی خواهم که تو پاییز من باشی
من از پاییز بیزارم!!!!!!!!!!!
|