فرصت

تا کجا باید رفت

تا کجا بی دینی

      تو دلت مصنوعیست‌‌   دلت از جنس دل شیطان است

...

تا کجا بی عقلی

که تو "اَدم" هستی   

                  همه در حسرت "اَدم"بودن

                                              و تو دنبال شیاطین هستی

تا کجا نا مردی

که به لبها لبخند    و به دلها نیرنگ

                                      می فروشیم به هم      : 

                                                                     دین و دنیا و خدا و فرزند

تا کجا باید رفت

 تا کجا از پی نفست تو روان خواهی شد؟

    که خدا ان بالا

              چشم امید به اَدم دارد

                               و تو ارام پی دنیایی

                                                    پی دنیا طلبی!!!!!!!!!

که خدا ان بالا

           مانده تا از تو پیامی یابد

                  که سرت سنگ خورد

                                               اشک شوی

                                               شسته شوی

                                               پاک شوی

و بهشت هم حتی منتظر می ماند

  تا تو از راه رسی

                  ساکن انجا بشوی

                                        کمی از فرصت تو باقی هست

                                                 تو "خدا" را داری

                                             سهم تو اینها نیست

                                           جای تو اینجا نیست

 

زمین و زحل

درتاریکی مطلق فضا زمین عاشق زحل شد

هنوز هم کسی نمی دوونه که اونا چه زمانی همدیگر رو دیدند! و کی فهمیدند که به هم عاشق شدند! و کجا همدیگر رم ملاقات کردند و چه روزی برای اولین بار همدیگر رو در اغوش گرفتند.........!!!

تنها چیزی که بعد از سالها هنوز باقی مونده:دستهای زمینه که به دور زحل گره خورده. اغوش زمین برای زحل یک ارامگاه ابدی بود

و قصه ی ما که حالا شدیم یه گره کور که حتی یه لحظه هم نمیتونیم از هم جدا بشیم.و تو به جای اینکه حلقه به انگشتم بیاندازی٬ دستاتو برام حلقه کردی!!!!!!!!!!

                من شدم زحل                                   تو شدی زمین

دنیایی که نمی بینی

تو از دل این درخت ها چه خبر داری؟ وقتی که راحت از کنارشون رد می شی و به کارای روز مرت فکر میکنی یا به دوستی که مشتاق دیدارشی    و حواست به اون و برگ های لطیفش نیست که خم شدند تا راحت تر صورتتو ببینند یا گاهی وقتی داری از کنارشون رد می شی یکی از برگاشونو به خاطرت قربونی می کنند و تو غصه می خوری که وای بازم پاییز شروع شد..................

تو از دل این کلاغ ها چه خبر داری؟ وقتی که خواب الود توی خیابون خلوت اول صبح منتظر تاکسی هستی و اونارو نمی بینی که دارن با قار قارشون یه جوری توجه تو رو به خودشون جلب می کنند و می خوان بهت بگن هستن و تو براشون مهمی و تو وقتی که صداشونو می شنوی تو دلت میگی باز قراره چه اتفاق دبی بیافته؟...........................

تو از معجزه ی اعداد چه خبر داری؟ وقتی که داری برگه های سبز اسکناسو میشمری و تا به عدد ۱۳ که میرسی مدام اشتباه می کنی و تو دلت به نحسی اون لعنت می فرستی و بی خبری از اینکه اون می خواد بهت بگه که ۱۳ بار بیشتر از بینهایت دوستت داره .................

تو از کارای خدا چه خبر داری؟ وقتی که یه روز راحت و اسوده می ایی سر کارت و به کارای روزمرت می رسی و نمی بینی که خدا برات یه فرصت تازه فرستاده و شاید وقتی اینو بفهمی که دیگه خیلی دیره...................

تو از چشمای خودتم خبر نداری !!! وقتی که نگاهم کردی و نگاهت کردم و یه تصادف شدید و تو چشمام راه انداختی انگار خودتو نفهمیدی که ورود ممنوع اومدی !!!!!!!!!!!!!!

نبرد

در نبرد با اسمان

    چشمانت فاتح و جاوید است

ابرهای کینه سرباز های اسمان و

        عشق تنها سلاح توست

ابر ها می بارند

           رعد ها می تازند

 و اسمان مثل همیشه از شکست خویش گریان است

                                     و تو

                          با اغوش باز اشکهایش را پذیرا می شوی

             و رنگین کمان خبر از اشتی می دهد

هلال

تو ماه اسمانم بودی

هلول کردی چون هلالی نحیف

جوان میشدی با پیر شدن زمان

                                          گرد و نورانی

اما........

           ماه که همیشه گرد نمی ماند

                                    و تو با چهاردهمین بوسه ی من

                                                           دوباره کوچک شدی

بعد رفتنت اسمان همیشه شب ماند

   و خورشید هم هرگز طلوع نکرد

غرور و وجود

هر بار که غرورت را به خاطرم میشکنی

   نمی فهمی

 که با هر تکه از غرورت 

     ذره ذره ی وجودم اَب می شود

شاید من غرور توام

شاید تو وجود منی