تبليغاتX
من و تو
 
من و تو
 
 
شعر
 

I lose control beacuse of you babe                                               

I lose control when you look at me like this                                

there's something in your eyes that is saying to night

                                     I am not child any mor life has opened the door to a new exciting life

i lose control when i close to you babe

i lose control dont look at me like this

there's something in your eyes that is saying to night 

you and i just have a dream to find our love a plase ,where we can hide away

you and i were just made to  love each other now; forever and a day 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 10:19  توسط معصومه حبیبی  | 
میان خانه های سیاه این جدول

                    خانه سپید من تنهاست

چون جزیره ای

              میان ابهای الوده و قیر الود

و ناجی من

        دست های توست

                    که خانه ام را کشف کردی از میان این همه سیاهی

ونامت را بر تن جزیره ی سپیدم ثبت کردی

و حالا

خانه های سیاه این جدول

               در حسرت من اند

و ارزوی کاشفی چون تو

           تا ............. دیگر سیاه نباشند

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 10:6  توسط معصومه حبیبی  | 
نگاه کن

         که چشم های من فقط

                              در انعکاس چشم تو

                                                   ستاره گونه می شود

صدای تو و زنگ خنده های تو

                     سیاه را سفید

                               نه

                                مرا به خلصه می برد

مرا به ابر ها ببر

             به خانه ی همیشه ات

 و یا بیا به قلب من

           به جایگاه ویژه ات!!!!!!!!!!!!!!!

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1385ساعت 11:50  توسط معصومه حبیبی  | 
در بستر زمان

               جایی که لیلی و مجنون ارمیده اند

                              من حدیثی دیگر را راوی ام

نه شیرینم

              که بیستون خواهم از فرهاد

و نه لیلی

             که اواره ی بیابان کنم مجنون را

                  پایان قصه ی من

                             نه فراغ است و نه دوری

   حدیث من حکایت وصل است

                            داستانی که در هیچ جای تاریخ ثبت نخواهد شد

 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیستم فروردین 1385ساعت 14:10  توسط معصومه حبیبی  | 
همچنان باش و بمان

              که اگر روزنه ای نیست به روز

             که اگر در خفقان است زمین

                                      من خیالم راحت

                                                        که هوایم تویی و در ریه هایم احساس

همچنان باش و بمان

               که اگر سیب بیافتاد زمانی ز درخت

                                          من تو را کشف کنم

                                                     جاذبه یعنی تو و تو یعنی دنیا

همچنان باش و بمان

                           در بهشتی که برایم ارمغان اوردی

                                           نکند میوه ی ممنوعه خوری!!!

                                                          و به تکرار خطای ادم

                                                                               قصه ای دیگر را

                                                                                                    به زبا نها فکنی

همچنان باش و بمان

                      بیمه کن عشق مرا با نامت

                                    برهوت است اینجا

                                               جرعه ای اب بیار

همچنان باش و بمان .  . . . . . .

 |+| نوشته شده در  شنبه نوزدهم فروردین 1385ساعت 10:36  توسط معصومه حبیبی  | 
با اولین دم صبح دیروز:آمدی

 وجودم را تازه کردی

                        دیگر حتی هوای چشمانم بارانی نبود

کوله بار غم هایم را

                             از روی شانه های بی کسی ام برداشتی

                                 و

تا نزدیک باز دم بدرقه کردی

                         و بعد

                                       با اولین بازدم صبح دیروز

عاشقم کردی

            و ان گاه ارام و دلنشین

                                               گوشه ی قلبم خانه کردی

 |+| نوشته شده در  شنبه دوازدهم فروردین 1385ساعت 16:13  توسط معصومه حبیبی  | 
تو در منی

       توی رگهایم

            خودت را می رسانی به قلبم

از دهلیز کوچکش عبور می کنی

            و دو باره به خانه ات بر میگردی

                                                      عزیزم

                          من قلبم را خانه ات کرده ام

 

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه دهم فروردین 1385ساعت 15:13  توسط معصومه حبیبی  | 
 
  بالا