تبليغاتX
من و تو
 
من و تو
 
 
شعر
 
به نظاره بنشین

         لبخند ماهی را

                   که نگاهت در تفاوت خنده و گریه اش  ناکامند

به نظاره بنشین

          خواب ماهی را

                    که چشمانت از این همه بیداری حیرانند

به نظاره بنشین 

            مرگ ماهی را

                   که جستجوی دستانت برای بستن پلک های نامریی اش

                                                            بی ثمر است                                                      

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384ساعت 12:13  توسط معصومه حبیبی  | 
به سوز سرما

        به بخار نفس ها 

                             به سرخی دستان کرخ شده

                    بخند!!!!!

زیرا خورشید برای دوباره تابیدن

                    به لبخند تو نیاز دارد

 |+| نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1384ساعت 17:46  توسط معصومه حبیبی  | 
تو را در بر گرفتم من

                ولی سودی نمی بینم

و غنچه غنچه از روی لبانت بوسه می چینم

                    ولی سودی نمیبینم

عزیزم حاصل دیروز و امروزم تو بودی

             و من از بودنت سودی نمی بینم

     صدف های دو چشمم را همه وقف تو کردم من

                         تو دزدیدی صدفهایم و من چیزینمی بینم

 |+| نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم اسفند 1384ساعت 15:12  توسط معصومه حبیبی  | 
به صدایت سوگند

         که سکوتم همه از بی کسی است

                 و همه دنیایم

                             به همین دایره مختوم شده

                                        خم گردی که همه وسعت او

                                               این حصاری است که اطراف من است

به نگاهت سوگند

             که دل چشم من از این خیس است :

که تو با دستانت

رد اشک های مرا پاک کنی

.

.

.

به خدایم سوگند

                دلم از دست لعیمان خون است

و تو را می جویم

           و تو هم باز به قصد بازی

                       گوشه ای پنهانی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه دهم اسفند 1384ساعت 15:11  توسط معصومه حبیبی  | 
نیاز من همه از توست

کمال من همه با توست

                      و تو نیستی

بهار و خزان همه طی شد و من هم

                        تبدیل به گدایی که در هر کوی و برزن

سراغ کسی را می گیرد که نزدیک تر از هوا بود و

                                                  دور تر از کهکشان ها!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 |+| نوشته شده در  سه شنبه نهم اسفند 1384ساعت 17:23  توسط معصومه حبیبی  | 
از هر صفحه از هر کتاب

                 تاریخ تا ادبیات

فقط حروف اسم توست که پر می کشند تا چشمان من

        که هر کدامشان گوشه ای کز کرده اند

      چون کلاغان روی سیم های برق

 و دست چشمانم

                   که دست به کار می شوند

       و تکه تکه های تو را تا انتهای نامت پشت هم ردیف م کنند

و حالا من

         از هر صفحه از هر کتاب

                   از تاریخ تا ادبیات

                                   فقط تو را می خوانم

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 16:15  توسط معصومه حبیبی  | 
 
  بالا